– Τί σημαίνει
«αναδιάρθρωση χρέους»;
– Και γιατί ξαφνικά όλοι μιλούν για την αναδιάρθρωση του
ελληνικού χρέους;
– Πρώτον, «αναδιάρθρωση» με την ευρεία έννοια είναι
κάθε αλλαγή των όρων δανεισμού. Δηλαδή ποιο συνολικό ποσό, με ποιο επιτόκιο, πόσες δόσεις και για πόσα χρόνια…
Με την «στενή» έννοια, όμως, αυτό που συνήθως ονομάζουμε «αναδιάρθρωση αφορά κυρίως τη
μείωση του συνολικού οφειλόμενου ποσού (κούρεμα). Όσοι μιλούν σήμερα για «αναδιάρθρωση» εννοούν κυρίως τη δεύτερη εκδοχή:
το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων.
– Γιατί ξαφνικά όλοι μιλούν για αναδιάρθρωση-κούρεμα του Ελληνικού χρέους;
* Διότι πρώτον διογκώθηκε τόσο πολύ το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ – θα φτάσει το 160% ως τα τέλη του 2013 – που θεωρείται
«μη βιώσιμο». Δεν το αντέχει η Οικονομία. Η οποιαδήποτε Οικονομία…
Μεταξύ άλλων, συνεπάγεται (με τα σημερινά επιτόκια) ότι κάθε χρόνο
7% του ΑΕΠ θα πηγαίνει
μόνο για τόκους εξυπηρέτησης του δανείου…
* Δεύτερον, διότι στο μεταξύ το έλλειμμα
δεν μειώνεται επαρκώς, ώστε να απορροφά κάπως το χρέος και τους ετήσιους τόκους. Αντίθετα, με την Πολιτική του Μνημονίου τα ετήσια ελλείμματα, παρά τις μεγάλες περικοπές,
προσθέτουν χρέος κάθε χρονιά.
* Και τρίτον, διότι λόγω της αύξησης των
ευρώ-επιτοκίων, της αύξησης των
τιμών πετρελαίου και της ενίσχυσης του
ευρώ, όλες οι χώρες της Ευρωζώνης που έχουν πρόβλημα
θα δουν τα δημοσιονομικά τους να χειροτερεύουν κι άλλο.
Συνεπώς η Ελλάδα, που θεωρείται σε χειρότερη θέση απ’ όλες, πιθανολογούν ότι μέσα σε συνθήκες πανευρωπαϊκής οικονομικής «επιβράδυνσης», θα βουλιάξει ακόμα περισσότερο…
Για όλους αυτούς τους λόγους, κάποιοι πιέζουν – και κάποιοι στοιχηματίζουν – να δοθεί «λύση», δηλαδή
να γίνει το κούρεμα, μιαν ώρα αρχύτερα.
– Όμως, από την άλλη πλευρά, η προοπτική αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους
τρομάζει τους υπόλοιπους Ευρωπαίους:
Είναι ο φόβος της
«μεταδοτικότητας»: Διότι αν αναδιαρθρώσει η Ελλάδα, τότε οι αγορές θα αρχίσουν να προεξοφλούν ότι σύντομα το ίδιο θα συμβεί με την Ιρλανδία, την Πορτογαλία και την Ισπανία. Ίσως και την Ιταλία. Αληθινό
«ντόμινο» στην Ευρώπη. Και πέραν αυτής…
Και τότε δεν θα έχουν κούρεμα 150 δισεκατομμυρίων, αλλά τουλάχιστον το
τετραπλάσιο (αν φτάσει ως την Ισπανία). Ή και
οκταπλάσιο (αν φτάσει ως την Ιταλία). Αληθινός
εφιάλτης για μιαν Ευρώπη που, με τη σημερινή της δομή,
δεν αντέχει κάτι τέτοιο…
Κάποιοι θέλουν να
προλάβουν τέτοιες εξελίξεις. Αλλά κάποιοι άλλοι θέλουν να τις
επισπεύσουν. Και κάποιοι θέλουν να ασκήσουν
εκβιασμούς στην Ευρώπη ένθεν κακείθεν. Γι’ αυτό και πιέζουν καθημερινά μέσω των αγορών.
Οι Ευρωπαίοι
πειραματίστηκαν με την Ελλάδα («στου κασσίδη το κεφάλι»).
Και τώρα όλοι χρησιμοποιούν το Ελληνικό χρέος ως
μοχλό για να δημιουργούσουν ή για να αποτρέψουν εξελίξεις στα μέτρα τους.
Κι έτσι, η αναδιάρθρωση – ένα όπλο που θα μπορούσε να βρίσκεται
στα χέρια μας – έγινε τελικά μοχλός πίεσης στα χέρια των κερδοσκόπων. Αλλά και στα χέρια κύκλων που παίζουν
πάσης φύσεως διεθνή γεωπολιτικά παίγνια. Μέσα στην Ευρώπη, ή σε βάρος της…
Τώρα πια
δεν έχουν στόχο εκβιασμού κυρίως εμάς. Αλλά
πλήττουν κυρίως εμάς. Εμείς είμαστε η
«παράπλευρη απώλεια» αυτών των ένθεν κακείθεν εκβιασμών.
Πέρσι ξένοι ιδιώτες – τράπεζες κλπ. – είχαν στα χέρια τους ελληνικά ομόλογα περί τα 230 δισεκατομμύρια ευρώ. Και η αναδιάρθρωση ήταν
εφιάλτης γι’ αυτούς.
Φέτος εξακολουθούν να έχουν περί τα 150 δισεκατομμύρια. Και πάλι η αναδιάρθρωση είναι (κάπως μικρότερος) εφιάλτης γι’ αυτούς.
Αντί η αναδιάρθρωση να χρησιμοποιείται ως διαπραγματευτικό χαρτί για να εξασφαλίσουμε
καλύτερους όρους αποπληρωμής και
καλύτερο μείγμα Οικονομικής Πολιτικής, το χρησιμοποιούν οι ξένοι για να εκβιάσουν εαυτούς και αλλήλους.
Όσο περνάει ο χρόνος το χαρτί της «αναδιαπραγμάτευσης» αποδυναμώνεται για την ίδια την Ελλάδα.
Ας κάνουμε, λοιπόν, αυτό που πρέπει:
–
Να το «κάψουμε» οριστικά με μιαν άλλη Πολιτική. Που θα δημιουργεί
Ανάκαμψη, θα μειώνει δραστικά το έλλειμμα και θα ελέγξει τη διόγκωση του Χρέους.
– Ή να το χρησιμοποιήσουμε για επιτύχουμε
αλλαγή Πολιτικής.
Το χρέος μας ακόμα είναι «βιώσιμο»,
αν αλλάξουμε Πολιτική.
Αλλά για να αλλάξουμε Πολιτική πρέπει να αλλάξουμε
τους όρους του Μνημονίου, να βγούμε από το
«ζουρλομανδύα»…
Με άμεσα μέτρα Ανάκαμψης το έλλειμμα θα μειωθεί πολύ ταχύτερα και το χρέος θα ελεγχθεί.
Αν αξιοποιήσουμε ένα μέρος της
ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, τότε θα μπορέσουμε να μειώσουμε το χρέος
δίχως κούρεμα!
Αλλά για να τα επιτύχουμε όλα αυτά, πρέπει να απαλλαγούμε από τους περιορισμούς του Μνημονίου.
Το οποίο, αντί να «σώσει» την Ελλάδα
τη βουλιάζει.
Κι αντί να επιτρέψει στην Ευρώπη να επιβάλλει την πειθαρχία στα «άσωτα» μέλη της, κινδυνεύει να τη
βουλιάξει στα χρέη τους. Ή να
τη διαλύσει…
Το πιο τρελό: Σε λίγο, όπως πάμε, υπάρχει κάποια – αμυδρά – περίπτωση να δουν την ανάγκη αλλαγής του Μνημονίου οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι που μας το επέβαλλαν...
Αλλά η Κυβέρνηση Παπανδρέου – αμετανόητη – θα το πιστεύει
ως το τέλος.
Το δικό της τέλος.
Όχι το δικό μας…
Διορθωτικό υστερόγραφο: Στην ανάρτηση αυτή αναφέρεται ότι με τα σημερινά δεδομένα το 7% των εσόδων του κράτους πάει μόνο σε τόκους δανείων. Τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα!!!
Το 17% των χρημάτων το 2010 πήγε μόνο σε τόκους, το 19% το 2011 και πάει λέγοντας!!
Αυτό διαπιστώνεται εύκολα στο βιβλιαράκι που εξέδωσε το Υπουργείο Οικονομικών, και λέει που πηγαίνουν κάθε 100 ευρώ που εισπράττει η εφορία. Λέει βέβαια "ΤΟΚΟΙ", και δε λέει "παλαιότερων δανείων", αλλά τι άλλους τόκους μπορεί να πληρώνει το κράτος που να είναι το 19% του κρατικού προϋπολογισμού;
- 19% του κρατικού προϋπολογισμού κοστίζουν οι τόκοι των δανείων
- 19% κοστίζει ολόκληρο το δημόσιο!!!
- Η παιδεία κοστίζει 3%
- Η υγεία 6%
- Οι ανυντικοί εξοπλισμοί 2%
- Η δικαιοσύνη κάτω από 1%
Αυτά τα λέει το βιβλιαράκι του Υπουργείου Οικονομικών. Οποιος θέλει ας βγάλει τα συμπεράσματά του!!!
Ένα τρομακτικό παρακράτος του λαϊκίστικου παρασυνδικαλιστικού κράτους που είχε «νεκρώσει» το δημόσιο, ύστερα από τις επιταγές της Χαριλάου Τρικούπη!
Αυτός που μίλησε για το περίστροφο στο τραπέζι, και δεν βρέθηκε κάποιος να του εξηγήσει πως το παιχνίδι που έπαιζαν τότε ήταν ρώσικη ρουλέτα με στόχο τον δικό του κρόταφο, και της χώρας που εκπροσωπούσε.
Ετσι φτάσαμε στον απόλυτο διασυρμό της πολιτικής του yes-men που εφαρμόζουν τα ερμαφρόδιτα του Σοσιαλισμού!
Η μόνιμη θέση των κυβερνώντων είναι η… επίκυψη!
Υπάρχουν όμως και οι ευθύνες.
Ο σημερινός λοιπόν διορισμένος κατ΄ουσία από τους διεθνείς εγκληματίες πρωθυπουργός της Ελλάδας, παίρνει πανάξια το όσκαρ υποταγής και προδοσίας.
Η Ελλάδα θα πρέπει να ανακοινώσει ένα κούρεμα χρέους ύψους 50% και να επιβάλει τριετή αναστολή των πληρωμών τόκων για τα δάνεια που θα παραμείνουν σε εκκρεμότητα τονίζει σε δημοσίευμά του το Bloomberg. Ο αρθρογράφος προτρέπει τους αξιωματούχους σε Αθήνα και Βρυξέλλες να σταματήσουν να υποκρίνονται αρνούμενοι την αναδιάρθρωση
Μία απόρρητη έκθεση που ήρθε στο φως με δημοσίευμα της εφημερίδας "Επενδυτής" στις 23/2/96, αναφέρει για τα αποτελέσματα των μετρήσεων του ΙΓΜΕ (Ίδρυμα Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών).
Έχουμε δηλαδή πολίτευμα, το οποίο δεν αντιγράφει τους νόμους άλλων, μάλλον δε εμείς οι ίδιοι είμαστε υπόδειγμα σε μερικούς παρά μιμούμαστε άλλους. Και ονομάζεται μεν δημοκρατία, γιατί η διοίκηση είναι στα χέρια των πολλών και όχι των ολίγων. Όλοι έχουν τα ίδια δικαιώματα έναντι δε των νόμων στις ιδιωτικές τους διαφορές, ενώ ως προς την θέση τους στον δημόσιο βίο κάθε ένας, ανάλογα με την επίδοση σε κάποιο τομέα, προτιμάται για ένα από τα δημόσια αξιώματα, και όχι από την πολιτική του παράταξη όσο από την αρετή του, ούτε εξαιτίας της φτώχειας, ενώ έχει την ικανότητα να παράσχει κάποια υπηρεσία στην πατρίδα του, εμποδίζεται από το γεγονός ότι είναι άγνωστος. Ζούμε ελεύθερα, και ως πολίτες στον δημόσιο βίο και ως άτομα στον ιδιωτικό, στις επιδιώξεις μας της καθημερινής ζωής, κατά τις οποίες δεν κοιτάμε ο ένας στον άλλον με καχυποψία, δεν θυμώνουμε με τον γείτονά μας, όταν κάνει σύμφωνα με την ευχαρίστησή του, ούτε παίρνουμε μια φυσιογνωμία σκυθρωπή, η οποία μπορεί να μην βλάπτει τον άλλο, πάντως όμως είναι δυσάρεστη. Ενώ δε στην ιδιωτική μας ζωή συναναστρεφόμαστε χωρίς να ενοχλεί ο ένας τον άλλον, στην δημόσιά μας ζωή από σεβασμό προ πάντων δεν παραβαίνουμε τους νόμους, υπακούμε σε όσους κάθε φορά έχουν τα αξιώματα και στους νόμους, και περισσότερο σε εκείνους από τους νόμους, που έχουν θεσπιστεί για ωφέλεια των αδικούμενων, και σε άλλους, οι οποίοι αν και άγραφοι, η παράβασή τους φέρνει πανθομολογούμενη ντροπή.
Με σκεπτικισμό έως και ειρωνεία αντιμετωπίζει σύσσωμος ο βρετανικός Τύπος το αίτημα των ελληνικών αρχών να ερευνηθεί από την Interpol η σκοπιμότητα αποστολής ενός e-mail από υπάλληλο της Citigroup στο Λονδίνο σε συνάδελφό του, σχετικά με το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης χρέους.
Ευτυχως που ερχετε ο Ιουνιος και συμφωνα με τις παλαιοτερες προβλεψεις των σοφολογιοτατων του οικονομικου επιτελειου του ΓΑΠ και της πανσοφης οικονομικης διανοιας που ακουει στο ονομα Παπακωνσταντινου η χωρα μας θα βγει στις αγορες και ολα θα επανελθουν στους παλιους καλους ρυθμους.Και ολα αυτα χαρη στην πανεξυπνη κινηση του αιλουρου (πολιτικα) πρωθυπουργου μας και με την βοηθεια φυσικα του γνωστου κωλοτουμπα Καρατζακλοουν και της γνωστης σε ολους για την περηφανη εθνικη της στασης σε ολα τα μεγαλα εθνικα θεματα κορη του βρυκολακα της Ρηγιλλης Ντορας Μητσοτακη Μπακογιαννη.Χαρη στην πανεξυπνη τους κινηση να μας φερουν στην χωρα τους διεθνεις τοκογλυφους και νταβατζηδες των λαων τα πραγματα πανε απο το καλο στο καλυτερο.Τι και αν το χρεος αυξανεται τι και αν η ανεργια φουντωνει οι μισθοι και οι συνταξεις δεν φτανουν πλεον ουτε για 10 ημερες επιχειρησεις κλεινουν οικογενειες καταστρεφονται και η λιστα με τους νεοφτωχους μεγαλωνει μερα με την ημερα η ουσια ειναι οτι με το υστερημα του λαου οι δανειστες μας πληρωνονται γιατι ολα και ολα ο Γιωργακης μπορει να μας εχει φλομωσει στο ψεμα και στις μπαρουφες αλλα τις υποχρεωσεις του στα διεθνη αφεντικα του (τραπεζες μεγαλοεργολαβοι) τις τηρει με θρησκευτικη ευλαβια.Μην μας πουνε και μπαταχτσηδες για μια τιμη ζουμε στην κοινωνια..Εναι δε τετοια η αποτελεσματικοτητα του μνημονιου που εξακολουθουμε και το συνεχιζουμε μνημονιο 2 ,3 ,4 και ουτω καθ'εξης σαν το Ροκυ μεχρι το 2080 θα εχουμε φτασει αισιως στο μνημονιο 14653 και φυσικα θα δινει συνεντευξη σε εκπομπη του δισεγγονου του Πρετεντερη το2080 ο γνωστος σε ολους απεθαντος Κωνσταντινος Μητσοτακης ακμαιος δεν θα εχει πατησει ουτε τα 200.Και καποια μικροπροβληματα που δημιουργουνται κατα την εφαρμογη του μνημονιου ενοειτε φυσικα οτι φταιει ο Συριζα και το κινημα Δεν πληρωνω και φυσικα οι κατοικοι της Κερατεας.Και μπορουμε να πανηγυρισουμε πια γιατι κλεισαμε ενα χρονο με το μνημονιο δηλαδη ενας χρονος ευτυχιας οπως θα ελεγε και ο σαπιοκοιλιας αντιπροεδρος γνωστος και σαν μαζι τα φαγαμε.Ετσι καντε λιγο υπομονη και οπως μας εχει διαβεβαιωσει η κυβερνηση των δοσιλογων ολα θα πανε καλα μην ανησυχειτε που δεν θα εχετε δουλεια σπιτι και φαγητο τους πιστωτες μας θα τους πληρωνουμε ετσι κανεις δεν θα μπορει να μας πει οτι δεν ειμαστε συνεπεις στις υποχρεωσεις μας.....ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ και με τις υγειες μας γιατι αν αρωστησετε νοσοκομεια δεν θα εχει λογω μνημονιου.....................
Ποια νομική διάταξη λέει ότι μπορείτε να διακόψετε την ηλεκτροδότησή μου ενώ βιώνω την οικονομική κρίση σε όλο της το μεγαλείο;
Aν ήθελε κάποιος να υποδείξει... 
Πού στηρίζεται αυτή η κυβέρνηση; Μα στα «συστημικά» συμφέροντα και στους ιδεολογικούς - προπαγανδιστικούς μηχανισμούς τους. Ξένα και εγχώρια συμφέροντα θεωρούν το Μνημόνιο και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές του ως «ιστορική ευκαιρία» για να σαρωθούν τα εμπόδια για να λειτουργήσει η «αρένα της Αγοράς». Γι’ αυτό και στηρίζουν ομοθυμαδόν την «κυβέρνηση του Μνημονίου», που, δυστυχώς γι’ αυτούς, δείχνει σημάδια κόπωσης και κατάπτωσης...
Αμέσως μετά, το ένα, βασικό, σκέλος της πολιτικής προπαγάνδας κατέρρευσε. Όλες οι προβλέψεις απέτυχαν, όλες οι προοπτικές ακυρώθηκαν. Δεν μπορείς εσαεί να οικοδομείς την πολιτική σου με το ΨΕΜΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΨΕΜΑ...
Με την τρομοκράτηση, το φόβο, την ανασφάλεια δεν κυβερνιέται μια χώρα, ένας λαός. Σε τελική ανάλυση, μόνο μια τρομοκρατημένη, ανίκανη και ανασφαλής κυβέρνηση μπορεί να εκπέμπει προς τους πολίτες τέτοια «μηνύματα»...
Εντείνονται οι συζητήσεις και οι έσω-καθεστωτικές εντάσεις γύρω από την «αναδιάρθρωση του χρέους».
Να, γιατί οι εκπρόσωποι των τραπεζών με επικεφαλής το διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας θεωρούν καταστροφή της καπιταλιστικής οικονομίας την αναδιάρθρωση.
Εδώ ακριβώς εκφράζονται και διατυπώνονται οι αντιθέσεις: Οι αντιτιθέμενες μερίδες του κεφαλαίου τοποθετούνται ανάλογα με τα συμφέροντά τους είτε υπέρ είτε κατά της αναδιάρθρωσης και με κριτήριο το πόσο λιγότερα ή περισσότερα θα χάσουν από την απαξίωση του κεφαλαίου που θα επέλθει από μια τέτοια απόφαση.
Ο ελληνικός λαός δεν μπορεί, ούτε πρέπει να πέσει στο πολιτικό δόκανο αυτών των διαχειριστικών αντιθέσεων που ΟΛΕΣ προωθούν την τελική εξόντωσή του.
Τελικά είμαστε, όντως, ένας περίεργος λαός ή απλά μας τυφλώνει η τάση αυτοκαταστροφής; Εδώ και μέρες ξεκίνησε μία συζήτηση για την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους, η οποία προκαλεί τεράστια ζημία στη χώρα, για τον απλούστατο λόγο ότι η κυβέρνηση και ειδικά το οικονομικό επιτελείο χάνουν και την ελάχιστη αξιοπιστία που τους είχε απομείνει μετά τα συνεχή ήξεις αφίξεις και ύστερα από τόσες αποτυχημένες προσπάθειες να εφαρμοστεί το Πρόγραμμα Σταθερότητας. Παρ’ όλα αυτά δεν σταματάμε τη συζήτηση, αντίθετα τη συντηρούμε δίνοντας τροφή για ειρωνικά σχόλια και παιγνίδια εις βάρος της πατρίδας μας. 
Το βασικό συμπέρασμα ήταν ότι «δεν πάμε καλά». Αυτές οι τρεις λέξεις κρύβουν τα τραγικά λάθη που έγιναν μετά την επιβολή του Μνημονίου. Ανεξάρτητα απ’ όσα υποστηρίζουν δημόσια, τα οποία κυριαρχούνται από αισιοδοξία, στο Ταμείο θεωρούν ότι το Πρόγραμμα Σταθερότητας δεν εφαρμόζεται και η κρίση μεγαλώνει και επεκτείνεται και στον ιδιωτικό τομέα. Παλαιότερα άκουγα την φράση ότι «πτώχευσε το κράτος, όχι ο λαός». Η φράση άλλαξε: «πτώχευσε το κράτος, πτωχεύει και ο λαός». Παλαιότερα έλεγαν, επίσης, ότι οι Ελληνες «έχουν κομπόδεμα για ώρα ανάγκης». Τώρα ομολογούν πως και αυτό το κομπόδεμα εξαντλείται. Αρα, βρίσκεται σε κίνδυνο και η ραχοκοκκαλιά της ελληνικής οικονομίας.
Είναι μερικές φορές που οι δανειστές μας, ιδιαίτερα οι αξιωματούχοι του Ταμείου που όσο και αν ακούγεται περίεργο δείχνουν μεγαλύτερη ευαισθησία, σηκώνουν τα χέρια ψηλά όταν έρχεται η συζήτηση στα θέματα που ανέλαβε να υλοποιήσει η κυβέρνηση. Δεν μπορούν να αντιληφθούν την παντελή ανυπαρξία του φοροεισπρακτικού μηχανισμού. Δεν μπορούν να εννοήσουν τους λόγους για τους οποίους ένα χρόνο μετά το Μνημόνιο η ατιμωρησία είναι κανόνας. Τα δύο αυτά θέματα έχουν εκθέσει ανεπανόρθωτα τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Οικονομικών. Ιδιαίτερα για τον κ. Παπανδρέου οι συνομιλητές του θυμούνται ότι όταν αντιλήφθηκε –υποτίθεται- στο Νταβός την πραγματική κατάσταση της οικονομίας, τους υποσχέθηκε ότι εάν τον βοηθήσουν θα ανοίξει τις φυλακές για τους επίορκους πολιτικούς και τους φοροφυγάδες. «Μέχρι την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές όλοι είναι έξω,» απάντησα στον δημοσιογράφο της Washington Post που ρώτησε σχετικά, γνωρίζοντας πως στην Αμερική των αντιθέσεων και των συμφερόντων υπάρχει και κρίση και τιμωρία. Ειλικρινά, πώς είναι δυνατόν να ανεχόμαστε την ατιμωρησία;
Όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες δημιουργούν έντονα την εντύπωση περί ενός ενορχηστρωμένου σχεδίου εξαπάτησης του ελληνικού λαού, με στόχο την προετοιμασία της κοινής γνώμης για την αναδιάρθρωση του χρέους.
